«ουδέ αίμα μαρτυρίου ημπορεί να εξαλείψη την αμαρτίαν του χωρισμού της Εκκλησίας και της διαιρέσεως, και το να σχίση τινάς την Εκκλησίαν είναι χειρότερον κακόν από το να πέση εις αίρεσιν» Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Φατρίες ή Σύνοδος;



Κοσμικά παίγνια ενώπιον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου



Η ορθόδοξη Εκκλησία έχει ως καύχημα και στολίδι την συνοδικότητα, την αρχαιόθεν παραδεδομένη διαδικασία λήψεως αποφάσεων μέσω συνόδων επισκόπων. Εντούτοις, ο συνοδικός θεσμός σε πανορθόδοξο επίπεδο ατόνησε επί μακρόν, λόγω των ιστορικών συγκυριών, ιδίως λόγω της τουρκοκρατίας στην ορθόδοξη Ανατολή. Με την αλλαγή των συνθηκών, με την πύκνωση των επικοινωνιών και την εμβάθυνση στην ορθόδοξη θεολογία, κατέστη φανερή η επιθυμία και το επιβεβλημένο της αναβίωσης του συνοδικού θεσμού και σε πανορθόδοξο επίπεδο, προς ενίσχυση της μαρτυρίας της Εκκλησίας στον κόσμο κατά το «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» [1]. Γι’ αυτό προετοιμάζεται επί πολλές δεκαετίες η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία είναι πλέον πραγματικότητα, όμως κάποιοι στρέφονται με σφοδρότητα εναντίον της, χρησιμοποιώντας προφάσεις και αποκρύπτοντας τα πραγματικά τους ελατήρια. Έτσι, γίναμε τελευταία μάρτυρες σε ένα θλιβερό ξεγύμνωμα μίσους και αντιπαλότητας που οι ιθύνοντες ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ πατριαρχείου επιφυλάσσουν ιδίως για το οικουμενικό πατριαρχείο.

Ο λόγος δυστυχώς αφορά σε εκκλησιαστικούς άνδρες, σε ιεράρχες και ιερείς και η ομολογία αυτή είναι δύσκολη, αλλά επιβεβλημένη. Κάποιοι δεν ανέχονται να παρίστανται οι ίδιοι (ή και κανείς άλλος;) σε σύνοδο που προεδρεύει ο πρωτεύθυνος της ορθοδοξίας, ο οικουμενικός πατριάρχης, δεν συμπαθούν το μαρτυρικό Φανάριον και το κατηγορούν ως ολιγάριθμο ή πνευματικά περιοριζόμενο μόνο εντός Τουρκίας. Δεν αρκούνται σε αυτά, αλλά και δεν ονομάζουν καν «οικουμενικό» το εν λόγω πατριαρχείο, παρά μόνο «Κωνσταντινουπόλεως», παραθεωρώντας ιερούς κανόνες οικουμενικού κύρους, αλλά και αποδίδοντας περίπου ενοχή στον ίδιο τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο για τη μαρτυρική κατάσταση της έδρας του. Χαράς ευαγγέλια θα ήταν για τους ίδιους μια οικειοθελής αποχώρηση τού νυν οικουμενικού πατριάρχη από τον σταυρό του, μια προδοσία όσων η Εκκλησία από αιώνων προβλέπει για τη διακονία της πρωτόθρονης Εκκλησίας, μια παραίτηση υπό το βάρος των πιέσεων που αφιλάδελφα του επιφυλάσσουν, ώστε να γίνουν οι ίδιοι «οικουμενικοί», μιας και παρουσιάζονται μόνο αυτοί «τόσο ορθόδοξοι», αλλά και τόσο ισχυροί (κοσμικά)…

Συμπορεύονται ακόμη και με παραεκκλησιαστικούς και σχισματικούς (παλαιοπίστους, παλαιοημερολογίτες, καθηρημένους, ανυπάκουους φατριαστές ιερείς και νεοζηλωτές πάσης φύσεως), οι οποίοι διαθέτουν έτοιμο «κοινό» που τους αποθεώνει, ιστοσελίδες και ιστολόγια (παρα)εκκλησιαστικής ύλης, αρκεί να πλήξουν πρόσωπα και θεσμούς στην Εκκλησία, αρκεί να κατασκευάσουν φανταστικούς κινδύνους, να δειγματίσουν προδότες και κακές προθέσεις ιεραρχών, περιπίπτοντας εν γνώσει τους σε βαρύτατη κατασυκοφάντηση, διαβολή και ιεροκατηγορία. Είναι αρτίως οργανωμένες και δικτυωμένες οι κινήσεις τους σε επικοινωνιακό επίπεδο, διαθέτουν ακόμη και συμβούλους. Φυσικά, μετά την επικοινωνιακή «αποδόμηση αντιπάλων» (ενορχηστρωμένη επιχείρηση ηθικής μείωσης) σειρά έχει η αυτοπροβολή τους, ως «σωτήρες της ορθοδοξίας», φαινόμενο στο οποίο μας έχουν συνηθίσει οι διάφοροι λαοπρόβλητοι «αγωνιστές», παραεκκλησιαστικοί και σχισματικοί, ιδίως στην Ελλάδα. Τη φορά αυτή υπήρξαν αντιδράσεις [2] για την νέο-ζηλωτική εκτροπή, η οποία μοιραία ζημιώνει τους νέο-ζηλωτές στον πιο σημαντικό γι’ αυτούς τομέα: τον επικοινωνιακό.

Τους ενισταμένους στη Σύνοδο ενόχλησε ακόμη και το πώς θα καθίσουν οι συμμετέχοντες στις συνεδρίες της, πώς θα διαταχθούν τα καθίσματα, άλλωστε έδωσαν μόνοι τους στη δημοσιότητα σχετικό επίσημο κείμενο. Ουσιαστικά έδωσαν βαρύτητα στο πώς θα διαμορφωθεί το δημοσιογραφικό «photo opportunity» και δεν ανέχονται να «υφίστανται» υπό την προεδρεία του μισουμένου πατριάρχη. Είναι οι ίδιοι που ζήτησαν την ύπαρξη δεκατεσσάρων (14) «συμπροέδρων» στη Σύνοδο. Γίνεται να μην υποθέσει ο αναγινώσκων (ορθόδοξος, αλλόδοξος, αλλόθρησκος ή άθεος) τέτοια κείμενα περί «καρεκλοθεσίας», ότι οι συντάκτες αυτών ενδιαφέρονται πάρα πολύ για την «ΚΑΡΕΚΛΑ» και την «ΕΙΚΟΝΑ», εις βάρος της ουσίας ή της πνευματικότητας; Είναι οι ίδιοι εκκλησιαστικοί άνδρες που απέρριψαν την τόσο καθοριστική (και όχι μόνο από πλευράς συμβολισμών) διεξαγωγή της Συνόδου στον ιερό ναό της αγίας Ειρήνης Κωνσταντινουπόλεως [3], επικαλούμενοι πολιτικούς λόγους. Κι όμως: το οικουμενικό πατριαρχείο είχε τη συγκατάβαση και την ευελιξία να υποδείξει άλλον τόπο για τη διεξαγωγή, οπότε επελέγη το Κολυμπάρι της Κρήτης.

Οι ίδιοι μετέβησαν πρόσφατα σε κανονικό έδαφος του οικουμενικού πατριαρχείου, συγκεκριμένα στο Άγιο Όρος, επισήμως ως προσκυνητές, ανεπισήμως ως εορταστές κάποιας αμφίβολης «χιλιετίας “εθνικού” μοναχισμού», μάλιστα με τη συνοδεία πολιτικών αρχόντων, και στρατιάς ανδρών ασφαλείας, δημοσιογράφων και πολιτικών αναλυτών, καταστρατηγώντας πολλές από τις πρόνοιες του Καταστατικού Χάρτη Αγίου Όρους [4] (π.χ. τις σχετικές με την κινηματογράφηση). Ελάχιστες ημέρες μετά και μόλις δύο εβδομάδες πριν την επίσημη σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου κατά την εφετινή Πεντηκοστή «έσκασαν» οι ειδήσεις αποχωρήσεων σλαβικών εκκλησιών, διόλου τυχαία. Οι ίδιοι απαίτησαν ομοφωνία για τη σύγκληση της συνόδου και τη λήψη αποφάσεων σε αυτή και το πέτυχαν (σε αντίθεση με την πράξη της Εκκλησίας και το ιεροκανονικό «των πλειόνων η γνώμη κρατείτω»). Πώς τώρα νομίζουν πως μπορεί να αναβληθεί ή να ματαιωθεί η Σύνοδος ΔΙΧΩΣ ΟΜΟΦΩΝΙΑ; Δεν θα είναι οι ίδιοι στη Σύνοδο να υποστηρίξουν τις απόψεις τους επί των κειμένων; Μα γελιούνται εάν πιστεύουν πως οι μεμονωμένες αποχές σε σύνοδο πανορθοδόξως αποφασισμένη θα μείωνε το πανορθόδοξο κύρος των αποφάσεων της Συνόδου. Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος είναι πάνω και πέρα από κάθε τοπική εκκλησιαστική σύνοδο και παραμένει τέτοια, ακόμη και χωρίς τη συμμετοχή ενός ή περισσοτέρων Εκκλησιών [5]. Αδιέξοδο για τους ίδιους και το πείσμα τους! Και να ήταν μόνο αυτό; Επιλέγουν όχι μόνο να απέχουν από όσα οι ίδιοι συνοδικά έχουν συμφωνήσει εδώ και πολλές δεκαετίες, αλλά και αφήνουν υποκριτικά να ερμηνεύεται η αποχή τους ως «υπεράσπιση της ενότητας της Εκκλησίας»! Είναι αυτοί που νομίζουν πως έτσι μπορούν να ακυρώσουν κόπους και θυσίες πολλών γενεών ιεραρχών, ιερέων και θεολόγων, είναι οι ίδιοι που προσπαθούν επί ματαίω να αποδείξουν στον κόσμο ότι άνθρωποι (πολιτικά ισχυροί) κατευθύνουν την Εκκλησία και όχι το Άγιο Πνεύμα! Ήδη επιχαίρουν τα ιστολόγια μεμονωμένων φατριαστών ιερέων, νεοζηλωτών και σχισματικών, κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Τι άλλο από ασυνέπεια και έλλειψη σοβαρότητας αποδεικνύουν όσοι νομίζουν πως μπορούν ή πως δικαιούνται να αγνοήσουν τις υπογραφές τους, να δυναμιτίσουν την Σύνοδο και μάλιστα με όψιμες, ανειλικρινείς και παρασκηνιακές κινήσεις; Φρόντισαν να δημιουργήσουν προφάσεις, να χειραγωγήσουν εν κρυπτώ άλλους, να γίνουν υποβολείς κακών, να «βάλουν άλλους μπροστά» και στη συνέχεια να προσποιηθούν πως αυτούς ακολούθησαν. Είναι έτσι το «φέρεσθαι» στην ορθοδοξία;!

Πολύς λόγος έγινε στην Ελλάδα για τη χρήση του όρου «εκκλησία» και πολλά ανεδαφικά και πρωτοφανή ακούστηκαν, πράγμα που δεν έμεινε ανεκμετάλλευτο από τους οψίμως και θορυβωδώς απέχοντες. Η ίδια η ιερά σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, πιθανόν αγόμενη από μειοψηφία καινοφανών νεοζηλωτικών απόψεων, προτίμησε άλλους όρους (π.χ. «κοινότητες») για τις ετερόδοξες εκκλησίες. Οι υπονομευτές της Συνόδου φρόντισαν και να αλλάξουν το όνομα των λέξεων και να αποδώσουν ανύπαρκτες προθέσεις στην μέλλουσα Σύνοδο. Καλύφθηκαν πίσω από το ψέμα πως κάθε αναφορά σε «εκκλησία» εννοεί τη «Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», χρεώνοντας τη Σύνοδο (αλλά και γενεές όλες αγίων και ορθοδόξων θεολόγων) με τη «ρετσινιά» της παράβασης του… δόγματος της ενότητας της Εκκλησίας, όπως θεσπίστηκε από την α’ οικουμενική σύνοδο! Το έωλο της θέσης καθίσταται σαφές, καθώς παραθεωρούν σκοπίμως την γενικευμένη επί αιώνες τεχνική, κυριολεκτική και αρχαιοελληνική χρήση του όρου «Εκκλησία» (terminus technicus) ως «συνάθροιση». Μια ματιά σε θεολογικά συγγράμματα, παλαιά και νέα, αρκεί να βγάλει καθέναν από την εντέχνως δημιουργημένη σύγχυση και διαβολή. Ή έστω, σε σύντομες και απλές επεξηγήσεις στο διαδίκτυο [6]. Οι αρνητές της συνόδου τυχαίνει να είναι μεμονωμένοι και εξωσυνοδικοί, συχνά και ηγέτες προσωποπαγών φατριαστικών αντιεκκλησιαστικών σχημάτων, που καλύπτουν προσωπικές εμπάθειες και επιδιώξεις πίσω από μεγαλόστομα κηρύγματα εναντίον θεολόγων, ιεραρχών και ολοκλήρων τοπικών Εκκλησιών, ένεκα δήθεν «διαφύλαξης της καθαρότητας της κινδυνευούσης πίστεως». Από το στόχαστρό τους δεν ξέφυγαν πρόσωπα αρχιερέων και θεολόγων που με τεκμηριωμένο και νηφάλιο λόγο τοποθετήθηκαν υπέρ της Συνόδου [7].

Οι απέχοντες από τη Σύνοδο και υποκινητές της αντίστοιχης φατρίας και ανταρσίας δεν έχουν τη συνείδηση να αντιληφθούν πως πάμπολλες κινήσεις και επιλογές τους βροντοφωνάζουν πως είναι υποταγμένοι στον εθνικισμό [8] και στην πολιτική ισχύ της χώρας προέλευσής τους. Έτσι δεν ανέχονται να έπονται του πατριαρχείου, στο οποίο η δ’ οικουμενική σύνοδος αποδίδει πρωτεύοντα κανονικά δικαιώματα μεταξύ των τοπικών Εκκλησιών, ισότιμα με τα του πατριαρχείου Ρώμης [9]. Το ότι ο Χριστός διδάσκει ταπείνωση και διακονία του αδελφού [10] (και όχι πρωτοκαθεδρίες) αφήνεται στο περιθώριο. Μήπως είναι λεπτομέρεια ότι η Εκκλησία είναι οικουμενική και ότι ο Χριστός ενηνθρώπησε, δίδαξε, σταυρώθηκε, αναστήθηκε και ανελήφθη για όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους; Είναι λεπτομέρεια ότι ο Χριστός κάλεσε πάντες σε ενότητα [11]; Λεπτομέρεια ότι ο εθνικισμός είναι συνοδικώς καταδικασμένη ΑΙΡΕΣΗ [12];

Οι ίδιοι προκαταβολικά παρουσιάζονται σαν να απαιτούν τελειότητα από τις αποφάσεις που η σύνοδος θα λάβει ή σαν να θέλουν ουσιαστικά να αποφασιστεί ό,τι οι ίδιοι εξωσυνοδικά έχουν προ-αποφασίσει, περιφρονώντας τον συνοδικό θεσμό. Αρνούνται τον διάλογο, αρνούνται την συναπόφαση, αρνούνται τη συμμετοχή σε σύνοδο, ουσιαστικά αποδεικνύουν πως προτιμούν τον μονόλογο, την απομόνωση, την δημιουργία «(παρα)εκκλησιαστικής φατρίας», την γκετοποίηση, την ύψωση διαχωριστικών φραγμών μεταξύ αδελφών. Δυσαρεστήθηκαν που αποφασίστηκε πανορθοδόξως να μετάσχουν 24 επίσκοποι από κάθε Εκκλησία και όχι το σύνολο (θαρρείς και θα ήταν εφικτό κάτι τέτοιο), ακριβώς διότι ήθελαν να «πνίξουν» την Σύνοδο με τις εκατοντάδες επισκόπων που διαθέτουν, καθιστώντας την ουσιαστικά «εθνική» και αυτοεπιβεβαιωτική, οπωσδήποτε όχι πανορθόδοξη, βεβαίως και ούτε καν ορθόδοξη. Οι ίδιοι χλευάζουν τη θεματολογία της Συνόδου ως ανούσια, οι ίδιοι που την περιόρισαν στα γνωστά έξι θέματα. Γνωρίζουν πολύ καλά, αλλά σιωπούν, για τις ποιμαντικές ανάγκες και τα μεγάλα προβλήματα στον σύγχρονο κόσμο, ο οποίος μαστίζεται από αιματοχυσίες και μετακινήσεις πληθυσμών, αλλά και χαρακτηρίζεται από μίξη πολιτισμών, όχι πάντοτε ειρηνική. Η ιστορία απέδειξε και αποδεικνύει πως η Εκκλησία στο τέλος αποβαίνει νικήτρια, παρότι πολεμείται από εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς. Και η έσχατη επίθεση στην Εκκλησία από εκκλησιαστικά πρόσωπα θα βγει σε καλό, τόσο γενικά για την Εκκλησία, όσο και ειδικά για το οικουμενικό πατριαρχείο.

Οι ίδιοι έδειχναν επί μακρόν να δυσαρεστούνται με τον επίσημο θεολογικό διάλογο με τις άλλες χριστιανικές εκκλησίες, που πανορθοδόξως έχει αποφασιστεί, αλλά ο πατριάρχης τους συναντήθηκε πρόσφατα με τον ίδιο τον πάπα της Ρώμης, αυτόν που πολλοί για εσωτερική κατανάλωση και άγρα κίβδηλων «αποδεικτικών ορθοδοξίας» ονομάζουν «διάβολο, δικέρατο, καταραμένο» κλπ. Μήπως η Εκκλησία δεν απευθύνεται προς πάντα άνθρωπο; Μήπως ο Κύριος ήλθε να καλέσει μόνο Ιουδαίους στην πίστη [13]; Μήπως το χριστιανικό μήνυμα προορίζεται μόνο για ολίγους και εκλεκτούς («εμάς!»); Μήπως δεν μίλησε ο ίδιος ο Κύριος για «μία ποίμνη και έναν ποιμένα», για την «παραβολή του καλού ποιμένος ή απολωλότος προβάτου» ή μήπως δεν απηύθυνε την προτροπή (και όχι παράκληση) «ίνα πάντες εν ώσι» [11], μάλιστα στην αρχιερατική προσευχή του, την πλέον εναγώνια;

Αυτός που έχει το πνεύμα της αληθείας [14] δεν φοβάται την έκθεση και σύγκριση των απόψεών του, δεν έχει επιφυλάξεις για το διάλογο των ιδεών και δεν δυσανασχετεί εμπρός στην ανοιχτή επικοινωνία με οποιονδήποτε. Όσοι αποφεύγουν τον διάλογο -και μάλιστα με παιδιάστικες προφάσεις- πιθανότατα έχουν κάτι να κρύψουν και φανερότατα παραβαίνουν το έμπρακτο παράδειγμα του Κυρίου, ο οποίος κανέναν δεν απέρριψε και με όλους συνομίλησε [15]. Οι τώρα απέχοντες από τη μεγάλη γιορτή της ενότητας της Εκκλησίας, από αυτή που όλοι περίμεναν και όλοι περιμένουμε, είναι στην πραγματικότητα έμφοβοι πως θα βρεθούν προ των ευθυνών τους, πράγμα που οπωσδήποτε θα συμβεί πολύ σύντομα, καθώς θα φανεί σε όλους τι πρεσβεύουν και ποια τα κίνητρά τους. Ο Θεός φαίνεται πως ευδοκεί να πέσουν οι μάσκες της γνωστής παλιάς ενδο-ορθόδοξης μονότροπης αντιπαλότητας, αυτής που ενέσπειρε διχόνοια και σχίσματα [16] στο Σώμα της αμωμήτου Εκκλησίας μας, αυτής που ανέκαθεν υποσκάπτει τη διορθόδοξη ενότητα, αυτής που συντήρησε και συντηρεί κατασκευασμένους εθνικισμούς από τη Μέση Ανατολή μέχρι τον Νέο Κόσμο.

Εάν αυτή είναι η σημερινή μαρτυρία και κοινή (;) φωνή της Εκκλησίας, πραγματικά πολλοί είναι αυτοί που σκανδαλίζονται. Είναι οι ίδιοι οι όψιμοι απέχοντες από τη Σύνοδο, αλλά και οι ανεπίγνωστοι υποστηρικτές τους, που θα εκτεθούν ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Ποιοι είναι οι έμπρακτοι διασπαστές της ενότητας της Εκκλησίας, αν όχι αυτοί που με εθνικισμούς, μικροπολιτική και μωροφιλοδοξίες καθιστούν αδύνατο ακόμη και το να συναντηθούν επιτέλους, ακόμη και το να καθίσουν σε κοινό τραπέζι όλες οι κεφαλές των πατριαρχείων και αυτοκεφάλων Εκκλησιών, ακόμη και για να συζητήσουν τελικά επί γνωστών κειμένων, αυτών που συζητούν επί δεκαετίες και που έχουν σχεδόν πλήρως προαποφασίσει τη μορφή τους; Πώς να μην νιώσει ο ενδιαφερόμενος να προσέλθει στην αλήθεια της ορθοδοξίας τον πειρασμό της έλλειψης ορατής ενότητας, ενδεχομένως και της έλλειψης σοβαρότητας, των ορθοδόξων, που δεν τιμούν όσα αποφάσισαν, που δεν ομονοούν και δεν ενώνονται εμπράκτως; Μήπως κάποιοι προσπαθούν εκ των πραγμάτων να αποδείξουν «στους εγγύς και στους μακράν» ότι η ορθοδοξία δεν είναι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αλλά «πολλές ανεξάρτητες και ασυνεννόητες ορθόδοξες Εκκλησίες», κάτι σαν χαλαρή συνομοσπονδία ασπόνδων εχθρών που λέγονται ορθόδοξοι μόνο ψιλώ ονόματι; Μήπως είναι οι υπονομευτές της Συνόδου αυτοί που θεατρίζουν την Εκκλησία ενώπιον Θεού και ανθρώπων, ως πεδίο ανταγωνισμών, οι ίδιοι που την παραδίδουν στη χλεύη των εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών της; Δεν είναι κτήμα κανενός ανθρώπου η Εκκλησία, για να της συμπεριφέρονται σαν οργάνωση, κόμμα ή όχημα των παθών τους... Δεν θα τους περάσει. Ας όψονται εις ον εξεκέντησαν!

Οι σύνοδοι είναι η φωνή της Εκκλησίας. Σε πείσμα και καταισχύνη των διχαστών , η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος ήδη ξεκινά στην Κρήτη [17], οι «κασσάνδρες» διαψεύδονται, η Εκκλησία εορτάζει την ορατή ενότητά της μετά από 1.000 έτη απραξίας. Το οικουμενικό πατριαρχείο, ακόμη και τη δωδεκάτη ώρα, με ταπείνωση και έμπρακτη μέριμνα για την Εκκλησία και το κοινό καλό απευθύνει αδελφική πρόσκληση στους πεισματικά απέχοντες [18]. Οι ευχές των ορθοδόξων από όλον τον κόσμο συνοδεύουν τους από το άγιο Πνεύμα εκλεγμένους ιεράρχες μας, που συνέρχονται εν Συνόδω. Ευχόμαστε καλή φώτιση στους ιεράρχες μας και κάθε εν Θεώ επιτυχία στις εργασίες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου!


Υποσημειώσεις
[1] Ματθ. κη΄ 19-20
[5] Διευκρινήσεις από τον εκπρόσωπο τύπου της Συνόδου, π. Ιωάννη Χρυσαυγή. Ανάλογα και εδώ:
 [6] ενδεικτικά:
 [7] ενδεικτικά:
Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος
Μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος http://panorthodoxcemes.blogspot.gr/2016/06/blog-post_633.html
Καθηγητής Αριστείδης Πανώτης
[9] Κανών κη’
[10] ενδεικτικά: «Ει τις θέλει πρώτος είναι, έσται πάντων έσχατος και πάντων διάκονος» (Μαρκ. θ’ 35), «Ο μείζων υμών έσται υμών διάκονος. Οστις δε υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται, και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται» (Ματθ. κγ’ 10-12), «Ο μικρότερος εν πάσιν υμίν υπάρχων ούτος εστί μέγας» (Λουκ. θ’ 48)
[11] «ίνα πάντες εν ώσι» (Ιωάννη ιζ’ 21)
[12] Μεγάλη σύνοδος Κωνσταντινουπόλεως, 1872
[13] «ουκ ενι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ενι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ενι αρσεν και θήλυ. πάντες γαρ υμείς είς εστε εν Χριστώ Ιησού» (Προς Γαλ. γ’ 28)
[15]: Συνάντηση του Κυρίου με τη Σαμαρείτιδα (Ιωάννη δ’, 5-42)
[16]: Π.χ. ο παλαιοημερολογιτικός πολύποδας στην Ελλάδα, σε αμφότερες τις βασικές εκφάνσεις του κατά τις δεκαετίες ’60 και ‘70, είχε θεσμικοφανή κάλυψη από φορείς του ίδιου εθνικισμού και αντιεκκλησιαστικού παρεμβατισμού
[17]

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

[ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ]

[ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ]

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 7/2/2016

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ή
ΠΑΡΑΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΑΛΑΛΟΥΜ ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ;



Παλιοημερολογίτες, φανατικοί, νέο-ζηλωτές και παραεκκλησιαστικοί, κυρίως μεταφερθέντες με πούλμαν από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, είχαν τον πρώτο λόγο σε μια συγκέντρωση-παρωδία στα Προπύλαια Αθηνών στις 7/2/2016, μια συγκέντρωση ΚΟΣΜΙΚΗ, σχεδόν ποδοσφαιρική, οπωσδήποτε όχι σεμνή ή εκκλησιαστική. Σε αυτή συμμετείχαν ακροδεξιοί βουλευτές και πολίτες, νεοναζιστές, και αρκετοί ρασοφόροι μη κανονικοί κληρικοί. Μαζί με απλούς ορθοδόξους πιστούς, που αποτελούσαν τη μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων, έγινε διαμαρτυρία κατά των ηλεκτρονικών καρτών και της χρήσης νέας τεχνολογίας προς συλλογή δεδομένων πολιτών που ενδιαφέρουν το κράτος.

Η συγκέντρωση αναμεταδίδεται πλέον σε κάθε γωνιά του κόσμου μέσω διαδικτύου και μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Άραγε η χρήση αυτών είναι απαλλαγμένη από το «επάρατο 666» και άσχετη με το «ηλεκτρονικό φακέλωμα», που δείχνει τόσο να ενοχλούν το διαμαρτυρόμενο πλήθος;! Οι περισσότεροι των συμμετεχόντων έφεραν σύγχρονα κινητά τηλέφωνα, πολλοί και κάμερες για να απαθανατίσουν το γεγονός, όλα αγορασμένα με γραμμοκώδικα (barcode), ΑΦΜ και άλλους τέτοιους δήθεν «διαόλους», αλλά περί αυτών ουδείς λόγος...

Η συγκέντρωση είχε τελικά περίπου 4.000-5.000 συμμετέχοντες (κατά την αστυνομία), ενώ προαναγγελλόταν καθημερινά από τις αρχές Ιανουαρίου μέσω δεκάδων ιστολογίων νέο-ζηλωτικού «εκκλησιαστικού» ενδιαφέροντος, εθνικιστικά, ακόμη και συνωμοσιολογικά, αλλά και μέσω ιστοσελίδων δύο τουλάχιστον ορθοδόξων μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ως διοργανωτές αυτής, της λεγόμενης «πανελλήνιας κληρικολαϊκής συγκέντρωσης», φέρονταν εξαρχής στις διαδικτυακές προσκλήσεις διάφοροι μη ονομαζόμενοι «χριστιανικοί σύλλογοι», με προεξάρχουσα την οργάνωση «Εστία Πατερικών Μελετών» [1]. Χαρακτηριστικό που προσέδιδε μια επίφαση «εκκλησιαστικότητας» στην προετοιμαζόμενη συγκέντρωση ήταν ότι η προετοιμασία της συνοδευόταν από την ρητή προτροπή μεμονωμένων μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος (τουλάχιστον Πειραιώς, Καλαβρύτων, Κηφισίας, Καισαριανής), αλλά και διαφόρων μεμονωμένων απλών ορθοδόξων ιερέων και ηγουμένων, προς τους πιστούς να συμμετέχουν. Ελάχιστοι φορείς αντέδρασαν και διαχώρισαν (προς τιμήν τους) τη θέση τους, όπως η πολιτική κίνηση «Κοινωνία» [2].



Ιστολόγια, βιντεοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναμεταδίδουν εικόνες και βίντεο μαυροφορεμένου πλήθους κατάστικτου από ελληνικές και βυζαντινές σημαίες, από εικόνες, από λάβαρα με τον δικέφαλο αετό και από πινακίδες με συνθήματα κατά της χρήσης ηλεκτρονικών μέσων από την κυβέρνηση, κατά του αντιχρίστου (!), κατά του πάπα Ρώμης (!), κατά του Αρχιεπισκόπου Αθηνών (!) και πάει λέγοντας. Το θρησκόληπτο πλήθος γιουχάριζε με οπαδικό τρόπο διάφορα κατονομαζόμενα από τους ομιλητές πρόσωπα, συνθηματολογούσε το εκφοβιστικό παλιοημερολογίτικο σύνθημα «ορθοδοξία ή θάνατος» [3], φώναζε «ανάθεμα!», έψελνε (;) φωνάζοντας το «τη Υπερμάχω στρατηγώ», ενώ μεμονωμένα ουρλιαχτά έφταναν στα μικρόφωνα με ακατάληπτο ή παράλογο περιεχόμενο, με μουσικό υπόβαθρο «επικές συνθέσεις» Σπανουδάκη και κινηματογραφικών ταινιών περιπέτειας… Έντονη η παρουσία της τρίτης ηλικίας και εξωεκκλησιαστικών παλιοημερολογιτών (αυτόκλητων «γνησίων ορθοδόξων» - «ΓΟΧ») [4], ενώ ανεπίγνωστοι ζηλωτές κράδαιναν τεράστιους σταυρούς, λάβαρα και εικόνες... Οι δε ομιλητές εξαπέλυαν ορυμαγδό απαισιοδοξίας για «επερχόμενα δεινά», «αντίχριστες δυνάμεις», «προδοσία της ορθοδοξίας», «χάραγμα με το 666», «επάρατη συνθήκη Σέγγεν», «θηρίο των Βρυξελλών», αλλά και κόμπαζαν για «ετοιμότητα να χύσουν ακόμη και το αίμα τους για την ορθοδοξία»… Στο ψήφισμα που αναγνώστηκε από τον συντονιστή και εγκρίθηκε διά βοής έγινε λόγος για μη παραλαβή ηλεκτρονικής ταυτότητας και εξίσου μνεία για «εκκλησίες νέου ημερολογίου και πατρίου ημερολογίου».

Τι αποκαλύφθηκε εμπράκτως ήδη με το ξεκίνημα της χρήσης των μικροφώνων από τους συντονιστές, το οποίο δεν διακρινόταν σαφώς από την διαδικτυακή πρόσκληση-διαφήμιση; Ότι όλος αυτός ο κόσμος είχε έρθει σε μία ακόμη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΠΑΛΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ, ή, τουλάχιστον, σε μία συγκέντρωση όπου τον κύριο συντονιστικό ρόλο και τις εξαρχής προδιαγεγραμμένες στρατηγικές επιλογές είχε ο παλιοημερολογίτικος σύλλογος με το όνομα «Ελληνορθόδοξο Κίνημα Σωτηρίας-ΕΛΚΙΣ», ο οποίος κάνει κατά καιρούς παρόμοιες εκδηλώσεις στον ίδιο χώρο! Μάλιστα, η πλειοψηφία των λόγων εκφωνήθηκαν από παλιοημερολογίτες, ο δε συντονιστής και εκπρόσωπος όλων των συνδιοργανωτών ήταν παλιοημερολογίτης, ο πρόεδρος του παλιοημερολογίτικου ΕΛΚΙΣ! Από το πρώτο λεπτό, ο συντονιστής της εκδήλωσης εκφώνησε εγκώμια για έναν από τους (μη αναγνωρισμένους από την ορθόδοξη Εκκλησία) αυτοσχέδιους παλιοημερολογίτες αρχηγούς, τον «Αρχιερέα Αυξέντιο». Κατόπιν ονόμασε «παλληκάρια-αγωνιστές-ομολογητές» τους πάλαια ποτέ παλιοημερολογίτες προέδρους του ΕΛΚΙΣ Μαρκουλάτο και Λυρά, οι οποίοι δημοσιολογούσαν κηρύττοντας την ΑΠΟΣΧΙΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και απέδωσε «μίσος και κακία» στους Αγιορείτες, οι οποίοι –κατά τον ίδιο– «διώκουν την Ιερά Μονή Εσφιγμένου» [4], κατά τερατώδη στρέβλωση της πραγματικότητας και κατά αναπαραγωγή γνωστού αναμασώμενου προπαγανδιστικού συνθήματος εξωεκκλησιαστικών παλιοημερολογιτών [5]. Ο ίδιος ομιλητής ανήγγειλε ως «αγωνιζόμενους» τους παλιοημερολογίτες λαϊκούς που ανέλαβαν τη μεταφορά κόσμου από διάφορες πόλεις. Μάλιστα στα πρώτα και στα τελευταία λεπτά της συγκέντρωσης, έγινε ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ορθοδόξων και παλιοημερολογιτών [6], που συναποτελούσαν το κοινό, αυτό ακριβώς που οι παλιοημερολογίτες κατηγορούν και καταγγέλλουν σταθερά ως «προδοτικό»… Ποιοι αρχιερείς προϊσταντο της προσευχής αυτής; Μα ο λαϊκός παλιοημερολογίτης πρόεδρος του ΕΛΚΙΣ και οι παριστάμενοι (τουλάχιστον δύο) παλιοημερολογίτες δήθεν «Αρχιεπίσκοποι Αθηνών»!

Σαν να μην έφτανε το παραπάνω ξεκίνημα, μίλησε στο πλήθος και δεύτερος προβεβλημένος παλιοημερολογίτης, ένας από τους πρωτοστάτες στην υποδαύλιση ανωμαλίας στο Άγιον Όρος και αγρεύων πολιτικά οφέλη από κινήσεις δήθεν κατά της ανέγερσης τζαμιού στον Βοτανικό. Αυτός επανέλαβε τα περί «διωγμού» αγιορείτικης πατριαρχικής και σταυροπηγιακής μονής από τον… οικουμενικό Πατριάρχη (για τον οποίο οι παριστάμενοι παλιοημερολογίτες επεφύλασσαν διαρκώς γιουχαϊσματα) και προσφώνησε επόμενο ομιλητή ψευδώς σαν «καθηγούμενο της μονής Εσφιγμένου»! Ουδεμία ένσταση για όλα τα ανωτέρω εκφράστηκε από το προεδρείο της διοργάνωσης! Ο ίδιος μίλησε και για δεύτερη φορά προς το τέλος της εκδήλωσης…

Μετά τον λαϊκό παλιοημερολογίτη ακτιβιστή στο βήμα ήρθε και άλλος παλιοημερολογίτης, ρασοφόρος αυτή τη φορά, που αναγγέλθηκε ως πατέρας (ιερέας). Αυτός όμως δεν ήταν ένας αναγνωρισμένος-κανονικός ιερέας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Πόσοι από το κοινό διέκριναν τη διαφορά;



Μετά τον παλιοημερολογίτη «ιερέα», από το βήμα μίλησε και άλλος παλιοημερολογίτης ρασοφόρος, προβεβλημένος αυτή τη φορά, ο γνωστός «μαϊντανός» των συγκεντρώσεων παλιοημερολογιτών και νέο-ζηλωτών, ο «εξ Αγίου Όρους ηγούμενος», που όμως είναι ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟΣ από το έτος 2002, με επίσημη εκκλησιαστική απόφαση ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΣ και αυτοπροβαλλόμενος ψευδώς σαν «καθηγούμενος της Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους», ο ίδιος που έχει πολλάκις ονομάσει «μάγους» και «ψευτοαγίους των οικουμενιστών» τους νεοφανείς οσίους Πορφύριο και Παϊσιο και που έχει δημοσίως ονομαστεί «ισαπόστολος» από παλιοημερολογίτες! Στην ομιλία του ονόμασε «λεγόμενο ορθόδοξο» τον οικουμενικό Πατριάρχη και «αιρετικούς» την ιερά σύνοδο του οικουμενικού Πατριαρχείου, είπε πως οι Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος «δεν έχουν σθένος» και πως «έχουν μισθούς που κατά 60% πληρώνονται από το Βατικανό»! Το τραγελαφικό είναι πως κατάφερε να κουράσει, αντί να φανατίσει το διψασμένο για οργή κοινό, ακόμη και όταν απεδύθηκε σε αντισημιτικές κορώνες, ακόμη και όταν προειδοποιούσε και απειλούσε τους Εβραίους πως «θα βγει γι’ αυτούς νέος Έλληνας Χίτλερ», ακόμη και όταν «προφήτευε» τις αντορθόδοξες… αποφάσεις της Πανορθόδοξης Συνόδου που πρόκειται να πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο 2016! Η συγκεκριμένη αντισημιτική φράση που εξαπέλυσε δημοσίως ήταν επί λέξει: «Εάν οι Εβραίοι παραπονιούνται ότι βρέθηκε ο Χίτλερ και τους σκότωσε, ας προσέξουν αυτή τη φορά, γιατί μπορεί να βγει κάνας Έλληνας Χίτλερ! Ας προσέξουν πάρα πολύ!». Να γελάσει κανείς ή να λυπηθεί;

Αμέσως μετά, η παλιοημερολογίτικη παρουσία είχε κλιμάκωση, με έναν από τους 5-6 παλιοημερολογίτες «Αρχιεπισκόπους Αθηνών» [5] , ο οποίος μάλιστα άφησε αιχμές για άλλον παλιοημερολογίτη «Αρχιεπίσκοπο Αθηνών», αλλά και για το «νέο ημερολόγιο»!

Μετά τον παλιοημερολογίτη «Αρχιεπίσκοπο Αθηνών» στο βήμα ήρθε άλλος αναγγελθείς από τον συντονιστή ως «αγωνιστής» και «ομολογητής», παλιοημερολογίτης βεβαίως, που ανήγγειλε παρόμοια συγκέντρωση προσεχώς και στη Θεσσαλονίκη και ευχαρίστησε τους παρισταμένους βουλευτές της Χρυσής Αυγής Λαγό, Παππά και Παναγιώταρο.

Κατόπιν μίλησε Αγιορείτης μοναχός (κανονικός αυτή τη φορά), που όμως διακρίνεται για λόγους αντιπατριαρχικούς, χωρίς έγκριση ή ειδική εξουσιοδότηση από την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους. Αυτός ονόμασε μασονία και «Illuminati» ως υπευθύνους περίπου όλων των κακών…



Το «ιερατικό περιτύλιγμα» της συγκέντρωσης, όπως πρωτίστως η προετοιμασία και το εύπεπτο σερβίρισμά της μέσω διαδικτύου, έδωσαν επίφαση «εκκλησιαστικότητας» στη συγκέντρωση, που όμως ήταν εντελώς ψευδής! Πολλοί ορθόδοξοι συμμετείχαν από άδολο (και δίχως γνώση) ζήλο, από αγωνία για την Εκκλησία και παραπειθόμενοι πως αξίζει τον κόπο «ο λαός να βγει στους δρόμους, διότι ήρθε το σφράγισμα του αντιχρίστου». Οι ορθόδοξοι ήταν δεκάδες φορές πολλαπλάσιοι των παλιοημερολογιτών στο κοινό, όμως η εκδήλωση ΚΑΠΕΛΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ, είναι οι παλιοημερολογίτες και οι συμπλέοντες νέο-ζηλωτές, που σήμερα θριαμβολογούν διαδικτυακώς για την «επιτυχημένη ομολογιακή συγκέντρωση των υγιών δυνάμεων της ορθοδοξίας»! Ο αδιάκριτος συμφυρμός κληρικών και ψευδοκληρικών, εξωτερικά ομοίων σε όλα, αναπόφευκτα δημιούργησε σύγχυση [6], και ανέκαθεν τροφοδοτεί τη συνέχιση των σχισμάτων στην Εκκλησία, διαστρέφει το αληθές εκκλησιαστικό φρόνημα και διεγείρει τα πάθη της διχοστασίας, της οργής και της αντεκδίκησης. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: «ουδέ αίμα μαρτυρίου ημπορεί να εξαλείψη την αμαρτίαν του χωρισμού της Εκκλησίας και της διαιρέσεως, και το να σχίση τινάς την Εκκλησίαν είναι χειρότερον κακόν από το να πέση εις αίρεσιν».

Τα αυτιά των συμμετεχόντων «χαϊδεύτηκαν» από τους ομιλητές και συντονιστές επαρκώς με πάμπολλες αναφορές λαϊκής χειραγώγησης, ιδίως από το ένδοξο ελληνικό παρελθόν, με καυχήσεις για «τον ομολογιακό αγώνα των παρισταμένων», με συνθήματα «θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι» κλπ.  Οι συντονιστές από μικροφώνου υπέβαλλαν συνθήματα στους συμμετέχοντες, τα οποία αυτοί αναπαρήγαν, όπως «ΟΧΙ», «ορθοδοξία ή θάνατος», «ανάθεμα», «Ελλάδα σημαίνει ορθοδοξία» κλπ. Διάφοροι παλιοημερολογίτες διένειμαν προπαγανδιστικά φυλλάδια με κατηγορίες κατά της Εκκλησίας της Ελλάδος και του οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ άλλοι πλανόδιοι πουλούσαν DVD με ό,τι αυτοί ήθελαν.

Πέραν των παλιοημερολογιτών συν-διοργανωτών, συμμετείχαν στο βάθρο των ομιλητών ή στο κοινό προσωπικά ή εμμέσως με δημόσιες προτροπές τους και κανονικοί κληρικοί, ΑΥΤΟΒΟΥΛΑ, ως πολίτες, δίχως ευλογία από την προϊσταμένη εκκλησιαστική αρχή, δηλ. την ιερά σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Τους αρέσει το αποτέλεσμα, το βρίσκουν χρήσιμο ή ψυχωφέλιμο;! Ας όψονται εις ον εξεκέντησαν... Οι συνθηματολογικές, σκοταδιστικές, δημαγωγικές, ακόμη και αντιαγιορείτικες και αντιεκκλησιαστικές κορώνες εκ μέρους των ομιλητών γιατί είχαν την ανοχή ή έγκριση των διοργανωτών, των ορθοδόξων μητροπολιτών που απηύθυναν προτροπές συμμετοχής προς το ποίμνιο, βεβαίως και της βαρύγδουπης «Εστίας Πατερικών Μελετών»; Κρίμα στο όνομα!

Η ενορχηστρωμένη εικόνα όχλου, η εικόνα ενός αδέσποτου και ζηλωτικά φανατισμένου πλήθους, δίχως αληθή πνευματική καθοδήγηση και εμφανώς δίχως γνώση του σε τι συμμετέχουν, με συνθήματα, με έκδηλο οπαδισμό, με αποδοκιμασίες κλπ ήταν πράγματι εικόνα πιστού λαού της Εκκλησίας ή εικόνα αλλοφρόνων σχισματικών ή, γενικώς, εικόνα μεσαίωνα;

Είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία της Ελλάδος ΔΕΝ ΕΔΩΣΕ ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΕΤΡΕΨΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ σε όλο αυτό το παραεκκλησιαστικό τραγελαφικό φαινόμενο;! Είναι τόσο κακό που δεν ήταν παρόντες συγκεκριμένοι ορθόδοξοι ιεράρχες, ώστε να ακούγονται από το πλήθος ύβρεις γενικώς κατά του κλήρου, κατά του οικουμενικού Πατριάρχη και κατά του Αρχιεπισκόπου Αθηνών; Ο χύδην όχλος των Προπυλαίων της 7ης/2/16 οπωσδήποτε δεν έχει ακριβή γνώση του συνοδικού πολιτεύματος της Εκκλησίας, αντιμετωπίζει την Εκκλησία οπαδικά, επιλέγει να είναι αδέσποτος, δίχως κανονική εκκλησιαστική διοίκηση, με αυτόνομη πορεία από την φωνή της Εκκλησίας, τρεπόμενος κατά μόνας, όπου φυσάει ο άνεμος των εντυπωσιοθήρων και αυτόκλητων ηγητόρων του φανατισμού, του φατριασμού, της παρασυναγωγής και του σχίσματος...



Οι διοργανωτές κατάφεραν για πολλοστή φορά 1) να αμαυρώσουν τις εύλογες ενστάσεις σκεπτόμενων ανθρώπων σχετικά με τα συστήματα ηλεκτρονικής παρακολούθησης 2) να σφραγίσουν ως ΓΡΑΦΙΚΟΥΣ όσους αντιδρούν σε συστήματα που πιθανότατα αντιστρατεύονται την ελευθερία κινήσεων των πολιτών 3) να δημιουργήσουν σκανδαλισμό και σύγχυση στους πιστούς, για το ποια τελικά είναι η Εκκλησία και το ποιοι είναι ορθόδοξοι ή σχισματικοί, από τους πάσης φύσεως δήθεν «ορθόδοξους» ρασοφόρους που παρίσταντο. Πράγματι, μπορούσαν πολλοί να ξεχωρίσουν ποιοι οι μεν και ποιοι οι δε;

Ερωτήματα αναφύονται, σχετικά με τη διαχείριση του τι έγινε στα Προπύλαια στις 7/2/16: Πού είναι σήμερα οι ορθόδοξοι μητροπολίτες και ιερείς να δηλώσουν δημοσίως την μεταμέλειά τους για τις δημόσιες προτροπές τους για συμμετοχή του πιστού λαού ή την απογοήτευσή τους για τη συγκεκριμένη συγκέντρωση ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ των ορθοδόξων πιστών; Δεν είναι αντικανονικό το ότι κινήθηκαν ως μεμονωμένοι και άνευ έγκρισης από την ιερά σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος;  Κανονικά, δεν θα έπρεπε να γίνουν συστάσεις για συμμετοχή και να πάμε μόνο αφότου δώσει ευλογία η ιερά σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ή τουλάχιστον η Αρχιεπισκοπή Αθηνών; Το να δίνουν άλλοι μητροπολίτες τέτοιες εγκρίσεις για κανονικό έδαφος ξένης προς αυτούς μητρόπολης δεν είναι κανονική παράβαση, εισπήδηση σε ξένη δικαιοδοσία;. Δεν πληροφορήθηκαν οι εν λόγω μεμονωμένοι μητροπολίτες και ιερείς τι έγινε και τι ελέχθη ενώπιον χιλιάδων λαού από ανθρώπους ανεύθυνους και ξένους προς την Εκκλησία; Δεν αντελήφθησαν την τεχνητή σύγχυση μεταξύ μελών της Εκκλησίας και σχισματικών, ήτοι μεταξύ προβάτων και προβατόσχημων λύκων; Δεν αναγνώρισαν τη διαστροφή της εκκλησιαστικής συνείδησης των πιστών που επιχειρήθηκε με τόση οργάνωση, ομιλητές, φώτα, πανό, οδικές μετακινήσεις; Γιατί να συνεχίζεται ο σκανδαλισμός των πιστών με την σιωπή των όντως υπευθύνων εκκλησιαστικών προσώπων έναντι τέτοιων ημαρτημένων; Δεν θα έπρεπε να έχουν εξαρχής διαχωρίσει τη θέση τους από μία σχεδιαζόμενη συγκέντρωση φατριασμού και παραπλάνησης; Ήταν ή δεν ήταν δόλωμα και πρόφαση για τη συγκέντρωση των πιστών η «κάρτα του πολίτη», αλλά μεγαλύτερο το διακύβευμα από ότι εμφανίστηκε αρχικά;  Ποιος εγγυάται ότι δεν θα επιχειρηθεί εκ νέου το ίδιο, κατόπιν, δηλαδή ένα οιοδήποτε ζήτημα, μικρό ή μεγάλο, να αναδειχθεί από κατάλληλους προπαγανδιστές σε θρυαλλίδα επηρεασμού μεγάλης μάζας των ορθοδόξων πιστών εναντίον της Εκκλησίας, όπως έγινε με τη διόρθωση του ημερολογίου το 1924 και το 1935, με τις συνακόλουθες ταραχές, βιαιοπραγίες και τη γνωστή εκκλησιαστική ανταρσία;

Σήμερα συντεταγμένα, με γνώση και με εκκλησιαστική κανονικότητα, επόμενοι της υπεύθυνης άποψης της ιεράς συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, δηλαδή της συνόδου των επισκόπων, τους οποίους το άγιο Πνεύμα εγκατέστησε στην διοίκηση της τοπικής μας Εκκλησίας, δίχως δημαγωγούς, δίχως κήρυκες μίσους και δίχως παραεκκλησιαστικούς και σχισματικούς, μπορούμε να κάνουμε οιεσδήποτε συγκεντρώσεις, π.χ. κατά της λεγόμενης «κάρτας του πολίτη». Δεν ωφελεί, να κάνουμε «εκκλησιαστικές» συγκεντρώσεις χωρίς την κανονική Εκκλησία, αφιέμενοι στα ανεύθυνα χέρια τυχάρπαστων και αυτοσχέδιων ρασοφόρων ή, έστω, εξωεκκλησιαστικά δρώντων κανονικών κληρικών, δημιουργώντας προβλήματα, εκκλησιαστικά και πολιτικοκοινωνικά. Τέτοιες συγκεντρώσεις πιθανότατα εξυπηρετούν μόνο ως ψυχολογική εκτόνωση και ως έκφραση οπαδισμού, απάδοντος προς την Εκκλησία. Ο συμφυρμός με παραεκκλησιαστικούς, σχισματικούς, φασίστες και ακραίους μοιραία συνεπάγεται υπονόμευση του εκκλησιαστικού λόγου και του ίδιου του ορθού λόγου, διά της υποκατάστασης αυτών με παραλογισμούς, σύγχυση και ζηλωτική-αντιεκκλησιαστική προπαγάνδα.

Ας μείνουμε μακριά από την εκ δεξιών πλάνη των «υπερορθοδόξων», νέο-ζηλωτών, φωνασκούντων «ομολογητών» και «εκκλησιοσωτήρων» [7]. Ας σταθούμε με επιφύλαξη έναντι όλων αυτών που ορθώνουν εκκλησιαστικοφανείς μεγαλοστομίες, έναντι των παλιοημερολογιτών που πολεμούν την Εκκλησία και τους αγίους της [8] και έναντι αυτών που τόσο αρέσκονται να ποιμαίνουν χωρίς να είναι ιερές σύνοδοι ή να απευθύνουν λόγους αυτόκλητης αυθεντίας σαν νέοι «αλάθητοι πάπες»... Δεν σώζουμε εμείς την Εκκλησία, η Εκκλησία σώζει εμάς. Δεν οδηγούμε εμείς το σκάφος της Εκκλησίας, αυτό έχει κανονική διοίκηση ιεράς συνόδου επισκόπων, εμπιστευμένη από το άγιο Πνεύμα και πλοηγό τον ίδιο τον Κύριο! Ο Θεός να είναι σε όλους μας βοηθός!

Ευχαριστούμε τους συντάκτες των ιστολογίων «Εγκόλπιον» και «Στώμεν καλώς» για τα διαφωτιστικά τους άρθρα για το ίδιο ζήτημα [9] & [10]. Οι εικόνες συντέθηκαν από φωτογραφίες που ελήφθησαν από το διαδίκτυο, ενδεικτικά από zougla, romfea, facebook κλπ.


Υποσημειώσεις
[1]: Ιστοσελίδα «Εστίας Πατερικών Μελετών»
www.orthros.eu/
[3]: Διασάφηση π. Νικοδήμου Λαυριώτου, εκπροσώπου της Ιεράς Κοινότητας Αγίου Όρους σε εσπερίδα περί του σχίσματος γύρω από το πρόβλημα της μονής Εσφιγμένου (30/11/2015) σχετικά με το πώς εννοούν οι εξωεκκλησιαστικοί παλιοημερολογίτες το εν λόγω σύνθημά τους
https://www.youtube.com/watch?v=qwGEys_KSvw
[4]: Εκτενές ενημερωτικό δελτίο της Ιεράς Κοινότητας Αγίου Όρους, έτους 2002. Δείτε ιδίως την ενότητα «Απαντήσεις σε ερωτήματα» http://www.ecclesia.gr/greek/news/esfigmenou/
Και εισήγηση του π. Νικοδήμου Λαυριώτου, εκπροσώπου της Ιεράς Κοινότητας Αγίου Όρους, σε εσπερίδα περί του σχίσματος γύρω από το πρόβλημα της μονής Εσφιγμένου (30/11/2015). Ουσιαστικά αποτελεί επικαιροποίηση και σύνοψη του ανωτέρω  ενημερωτικού δελτίου.
[5]: Άρθρο μας περί των παλιοημερολογίτικων παρατάξεων. Αναφέρονται και 5-6 παλιοημερολογίτες δήθεν «Αρχιεπίσκοποι Αθηνών». Δείτε ιδίως τις ενότητες Ε’ και Στ’.
[6]: Άρθρο μας περί της καλλιεργούμενης σύγχυσης εξωεκκλησιαστικών με τους ορθοδόξους
http://enotitapisteos.blogspot.gr/2015_04_01_archive.html
[7]: Άρθρο θεολόγου Κώστα Νούση περί νέο-ζηλωτών http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2013/09/blog-post_237.html
[8]: Άρθρο σχετικά με την εκκλησιομαχία, επισκοπομαχία και αγιομαχία φανατικών παλιοημερολογιτών
Δείτε και σχετικά στοιχεία, όπως και ενδεικτικές τις εικόνες, από τα άρθρα:
 [9]: Άρθρο του ιστολογίου «Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον»
[10]: Άρθρο του ιστολογίου «Στώμεν Καλώς»
http://stwmenkalws.blogspot.gr/2016/02/blog-post.html